oktober 2004
|
okt 30
|
Competitievervalsing
.jpg) De zon had moeite om de nevel te verdrijven. Het veld hing in een fraaie
mist, maar daarmee is al het moois van de wedstrijd JOS Watergraafsmeer
D3 – GeuzenMiddenmeer D4 wel gezegd. JOS, die wij thuis nog met 6-3
hadden verpletterd, had troepen uit de hogere regionen van het D-voetbal
opgeroepen, en kwam met een totaal ander elftal het veld op dan de vorige
keer. Kennelijk waren ze de nederlagen beu. Hoewel wij onze jongens
steeds voorhouden dat je nooit over de tegenstander moet klagen (daar kun
je immers niks aan veranderen, terwijl je dat aan je eigen elftal wel
kunt doen), wordt dat wel moeilijk gemaakt als de tegenstander zo
opzichtig aan competitievervalsing doet.
Maar goed, we waren
kansloos, we bakten er niet veel van, onze mannen achterin waren een
maatje te klein, en dat gold eigenlijk ook voor de mannen voorin, alsmede
voor onze kerels op het middenveld.. Rinus kwam dit keer niet verder dan
een schot op de lat, en daarmee is het verhaal van deze wedstrijd wel
verteld. Behalve misschien het feit dat onze keeper Shaquille met een
prachtig nieuw tenue het veld betrad, aangeschaft nadat hij op de KNVB-
keepersdag 2e van zijn leeftijdsgroep was geworden. En, o ja, de
uitslag: 6 – 0.
|
|
okt 28
|
Verboden te bellen
 Ik dacht even in een andere wereld te zijn beland. Een coupé verder in de
eerste klas zegt iemand tegen een mobiele telefoneerder dat er in dit
treinstel niet mobiel getelefoneerd mag worden. Waarna de overtreder
nederig zijn excuses aanbiedt en zijn apparaatje uitzet en wegdoet. Ik
geloof mijn ogen en oren niet. Zelf ben ik al twee jaar geleden
opgehouden anderen er op te wijzen dat hun uitgebreide werkbesprekingen
in de trein toch op zijn minst storend zouden kunnen zijn voor andere
treinreizigers. Als ik er wat van zei, werd ik steevast getracteerd op
woedende reacties dat we in een vrij land leven, en dat nergens staat dat
het verboden is.
Maar nu staat het er ineens. Daar, boven het raam hangt een stickertje
met een telefoon, waar een rode streep doorheen loopt. Dat kan maar een
ding betekenen: telefoneren is hier verboden. En het werkt: de man
tegenover mij zit radeloos met zijn mobiel in zijn hand. Hij is - denk ik - vast en
zeker een fanatiek beller in de openbare ruimte, maar nu dus even niet.
Sterker, als aan de andere zijde van onze coupé de telefoon afgaat van
een Oostenrijkse reiziger die bij Schiphol is ingestapt en deze man
uitgebreid in jodelend Duits een gesprek gaat beginnen, zie ik de ogen
van mijn overbuurman van woede in zijn kassen tollen. Hij wel, ik niet - dat kan niet. Hij
begint verwoed de aandacht te trekken van de jodelende Oostenrijker, en
als die hem verbaasd aankijkt wijst hij op het stickertje: ‘Telefonieren
ist verboten, ja!!! Schluss.’ De Oostenrijker begrijpt er niets van, maar
beeindigt wel zijn gesprek. Hij kijkt naar de sticker met een blik dat ze
in dit land gek zijn geworden.
Maar zo werkt het dus wel. Laat het aan de mensen zelf over, en ze (althans een opmerkelijk deel van hen) gedragen zich naar eigen maatstaven (en daar is weinig plek voor zich rekenschap geven van anderen). En niemand zegt er wat van, want de code is dat we ons niet met elkaar bemoeien. Zo stoppen we de ergernissen onder onze huid en houden we ze binnenboord. Maar als de regels
expliciet zijn, met stickers aan de muur bevestigd, dan ineens krijgt
hetzelfde gedrag de geur van een overtreding, en zie: we gaan er elkaar volop op aanspreken. Het beheersen en fatsoeneren van gedrag in de publieke ruimte is dus
niet een kwestie van zelfregulering (dat is de grote collectieve vergissing die we elkaar vanaf de jaren zestig/zeventig hebben aangepraat), maar een kwestie van aanwezige regels en
subtiele en expliciete verboden. Dan hoeven we niet namens onszelf te spreken als we anderen aanspreken, maar namens een regel, een bevoegd gezag. Dat gaat toch een stuk makkelijker.
|
|
okt 27
|
De jongste voor de klas
Het komt niet vaak voor dat ik ergens nog de jongste ben. Eigenlijk
nooit. Maar vandaag mocht ik de gloed van mijn jeugd weer eens proeven.
In de Rotterdamse Erasmusuniversiteit stond ik in het kader van het Hoger
Onderwijs voor Ouderen (HOVO) voor een zaal met zo’n tachtig mensen die
stuk voor stuk ouder, kaler (de heren) en grijzer (de dames) waren dan
ik. Ik was uitgenodigd door prof. Couwenberg, hoofdredacteur van het door
hem al twee-en-veertig jaar gerunde blad Civis Mundi, om een lezing te
verzorgen in de cyclus ‘De opstand der burgers’, waarin gepoogd wordt de
achtergronden te begrijpen van de Fortuyn-revolte in 2002. Daar is ook
een nummer van Civis Mundi over verschenen, en Couwenberg heeft de
auteurs meteen gestrikt om voor het HOVO een lezing te verzorgen. Voor de
vergoeding van € 95,- hoef je het niet te doen, maar voor Couwenberg
moet je wat over hebben.
Dus sta ik deze ochtend voor een zeer gemotiveerd publiek. Ik neem ze mee
op een sociaal-culturele reis door de naoorlogse geschiedenis. Ze krijgen
van mij een plattegrond en een psychoanalytisch verklaringsmodel van de
geschiedenis en aan de hand daarvan probeer ik een vergelijking te maken
tussen twee ‘breukjaren’: 1966 en 2002. Wat heeft 1966 wat 2002 niet had
en andersom? En is de potentie van 2002 even groot als de feitelijke
kracht van 1966, dat als een katalysator heeft gewerkt voor een ongekende
mentale verandering van Nederland.
Laat ik het antwoord hier maar niet geven. Wie het wil weten, moet me
maar uitnodigen. Maar laat ik er wel dit van zeggen: het zou een schande
voor Nederland zijn als Fortuyn met de eer van belangrijkse Nederlander
zou gaan strijken. Hans van Mierlo, Jan Weggelaar, ja zelfs Robert-Jasper
Grootveld hebben oneindig meer invloed gehad.
Overigens waren lang niet alle ouderen het daarmee eens. De buurman van
Pim was er, van Algerijnse afkomst, en die liet mij weten dat mijn partij
Pim vermoord heeft. En een paar ouderen kwamen mij na afloop manen dat ik
niet zo denigrerend over de LPF moest spreken: ‘Ja maar, ik ben van de
oude politiek’, riep ik ter veronschuldiging. Maar daar zagen ze de grap
niet van in. Ach, de meeste ouderen vonden het een leuke bijeenkomst, en
dat was het ook.
 
Links: Wim Couwenberg, emeritus hoogleraars bestuurs- en staatsrecht en onvermoeibaar schrijver over alles wat in politiek Nederland beweegt. Alleen al om zijn doorzettingsvermogen verdient deze man bewondering.
Rechts: de Erasmusuniversiteit, afdeling Woudenstein. Een universitair betondorp, waar de Rotterdamse vernieuwing nog niet echt is doorgedrongen. Het ziet er niet uit. |
|
okt 26
|
Alles beter dan de plannen van Jan Peter
De Eerste Kamer wil dit politieke seizoen maar niet echt op gang komen.
Vandaag stonden eigenlijk de Algemene Politieke Beschouwingen op de
agenda, dat is het jaarlijkse – en enige - moment dat de Eerste Kamer
zich meet met het algemene regeringsbeleid. Alle ministers en staatssecretarissen (al gauw een gezelschap van een man/vrouw of twintig) zitten dan de
hele dag verveeld door stukken te bladeren op stoelen die zichtbaar niet goed zijn
voor hun rug, terwijl de minister-president namens hen urenlang het woord voert.
Maar, zoals bekend, Jan Peter is nog niet beter, dus hebben de
fractievoorzitters besloten om de hele kermis uit te stellen tot 16
november. Dit tot groot ongenoegen van de fractievoorzitter van de PvdA,
Han Noten, die zijn finest hour aan het voorbereiden was en de
regering vandaag had willen confronteren met een door sociale partners
geaccepteerd doortimmerd alternatief voor de regeringsvoorstellen over de
sociale zekerheid. Tenminste dat liet hij vorige week doorschemeren.
Sindsdien is iedereen aan verkennen gegaan en van Han Noten niks meer
vernomen. We zullen dus tot 16 november moeten wachten om te zien of hij
zijn hand heeft overspeeld of echt wat uit zijn mouw kan schudden. Laten
we hopen op het laatste: alles beter dan de plannen van Jan Peter.
Inmiddels zijn er ook antwoorden gekomen op de vragen die ik samen met
collega Margriet Meindertsma (PvdA) had gesteld over de berichten dat
VROM-minister Dekker een voordeeltje van 150 miljoen had op haar uitgaven
voor de huursubsidie. Wij wilden weten of die berichten klopten en of de
minister daarvan op de hoogte was op het moment dat de Eerste Kamer zich
eind juni boog over de wijziging van de huursubsidiewet. Toen zij de
minister dat die wijziging voor 1 juli door de Eerste Kamer moest worden
behandeld (terwijl het voorstel een paar dagen daarvoor de Kamer pas
bereikte), omdat zij anders haar bezuinigingstaak niet zou halen. Nu
blijkt dus dat zij al 150 miljoen in kas had, waardoor de urgentie om de
Kamer de wet door de strot te duwen dus afwezig was, of in ieder geval
aanmerkelijk minder.
Uit de antwoorden blijkt nu dat wij gelijk hadden: ze wist het en ze
heeft het niet verteld, omdat – zo meldt ze nu – het allemaal niks met
elkaar te maken heeft. Dat moet ze dan nog maar eens in de Eerste Kamer
komen uitleggen, vinden wij. Dus gaan we deze week een interpellatie
voorbereiden. Heb ik nog nooit eerder gedaan, want de Eerste Kamer
interpelleert vrijwel nooit. Weer eens wat nieuws dus.
|
|
okt 20
|
Nog een keer de marathon
Het heeft even geduurd, maar vandaag is op de site van de marathon van
Amsterdam dan eindelijk de volledige uitslag gepubliceerd, inclusief de
precieze tussentijden. Aardig is dat daarbij een grafiekje is opgenomen
met de gemiddelde snelheden per 5 km. Daaruit blijkt dat we (ik en mijn
maatjes van Team 10) tot 35 kilometer buitengewoon constant hebben
gelopen. Onze 5 km-tijden schommelden constant tussen de 27:20 en 27:40
minuten. Na 35 km kwam de man met de hamer, maar bleef de gemiddelde
snelheid toch nog altijd net boven de 10 kilometer per uur. Dat is de
basissnelheid, niet gek dus. Hieronder de grafiek.
De uitslagen van de marathon van Amsterdam kun je vinden op de volgende
uitslagensite.
Wie meer wil weten over Team 10, kan
hier terecht.
|
|
okt 17
|
Mijn eerste marathon in 3:54:25
Wie aan de marathon begint weet dat hij na zo’n dertig kilometer de man
met de hamer kan tegenkomen. Ik kwam hem vandaag in Amsterdam tegen na
zo’n 36 kilometer op mijn eerste marathon. Tot dat moment, na zo’n drie
uur en een kwartier lopen, liep het gesmeerd, zelfs dik onder het
uitgestippelde schema van 4 uur (elke km binnen de 5:30 min.). Maar
ineens weigerden de benen verder dienst en begon de grote strijd tussen
lichaam (stoppen en wel onmiddellijk) en geest (doorgaan tot je erbij
neervalt).
Die confrontatie maakte van de laatste zes kilometer een wandeling door
de hel, waarbij de kilometers door het Vondelpark stuk voor stuk een
marathon op zich waren. Ik was er heilig van overtuigd dat er mannetjes
waren die de kilometer-bordjes naar achteren hadden verplaatst. De licht
oplopende helling aan het einde van het Vondelpark (was mij eigenlijk nog
nooit eerder opgevallen) had ineens de vorm gekregen van een berg van de
eerste categorie. En daarna nog twee kilometer op weg naar het Olympisch
Stadion, een peuleschil in normale omstandigheden, maar nu een marteling.
Maar dan – je ziet de toren opdoemen - is daar dan toch eindelijk het
Olympisch Stadion, grauw en grijs, maar op dit moment de verschijning van
de hemel op aarde. Nog een halve atletiekbaan, een bocht en dan op het
einde de finish; eindelijk het moment dat je mag toegeven aan je lichaam
en kunt stoppen. Ik duizel over de finish, heb kotsneigingen, voel me
draaierig, maar weet dat het erop zit. In een – voor mijn doen en mijn
leeftijd - geweldige tijd: 3:54:25. Maar mijn lichaam voelt
helemaal uitgewoond. Vermoedelijk zal het nog dagen blijven protesteren
tegen deze onmenselijke kwelling. Dat mag, maar deze marathon pakt
niemand mij(n geest) meer af.
 
 
 
 
|
|
okt 14
|
Politiek café GL-Amsterdam over vrijzinnig links
Het politiek café van GroenLinks van vandaag ging over het stuk dat Femke
Halsema in de Helling heeft geschreven over ‘vrijzinnig links’. Zie:
Helling-artikel Femke Halsema. Daar is veel discussie
over, onder meer in de Helling, maar ook in de afdelingen van GroenLinks.
Grappig genoeg speelt mijn vrijzinnigheidstest, die in het laatste nummer
van De Helling stond, daarin een stimulerende rol. Hij was weliswaar
ironisch bedoeld, maar wordt massaal gemaakt, waarna iedereen graag van
elkaar wil weten wat de score is. De test staat inmiddels op het net, dus
wie hem nog niet heeft gemaakt: be my guest. (vrijzinnigheidstest) Je kunt de test ook van deze
site afhalen: klik op gl-politicus> publicaties > 2004-10 Helling-
GroenLinks vrijzinnigheidstest.doc.
Maar goed, het politiek café in het bovenzaaltje van het cafe East of
Eden aan de Middenweg tegenover het Tropenmuseum zat behoorlijk vol. Ik
schat zo’n zestig mensen. Ze waren gekomen voor een forumdiscussie waarin
Femke onder leiding van TSS-hoofdredacteur Menno Hurenkamp in gesprek zou
gaan met mij en met Siep Stuurman, hoogleraar europese politieke
geschiedenis aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Mijn uitnodiging had
ik verdiend aan de reactie die ik in het jongste nummer van De Helling op
het stuk van Femke heb geschreven. (Zie: GL-politicus > publicaties> 2004-
10 Helling – reactie op Femke Halsemas vrijzinnig links.doc.)
Helaas bleek Femke te elfder ure verhinderd (zij moest in de Tweede Kamer het kabinet het leven zuur maken), en werd zij vervangen door
Bart Snels, directeur van het wetenschappelijk bureau voor GroenLinks.
Dat was jammer, maar we voerden een geanimeerd debat over liberalisme,
over staat en markt, over vrijzinngheidsdenken versus gemeenschapsdenken,
over de jaren zeventig en wat we ervan overeind moeten houden en over de
identiteit van GroenLinks. Moeten we vaker doen, zo’n debat.
Overigens kan ik natuurlijk wel wat test-resultaten verklappen, omdat
iedereen de neiging heeft om mij van zijn persoonlijke score op de hoogte
te brengen: Femke Halsema 28 (heerlijk gemiddeld dus), Leo Platvoet 34,
Frank Kohler 39, Paulus de Wildt 39 en mijn eigen uitslag – ik schrok er
zelf van en ga snel bij Femke in de leer – 40.
|
|
okt 13
|
Geluk is gelul met een K
Omdat het programma van Rob Urgert nog draait en de titel naar mijn
mening een poëtisch hoogstandje is, hieronder deze foto's.
  |
|
okt 12
|
Eerste Kamer regelt vaste boekenprijs
Vandaag had de EK maar één agendapunt: de initiatiefwet vaste
boekenprijs, ingediend door de TK-leden Boris Dittrich (D66), Femke
Halsema (GroenLinks) en Jeltje van Nieuwenhoven (PvdA). Het was een
gelopen koers, alleen de VVD was uiteindelijk tegen, met allerminst
overtuigende argumenten.
Nederland kent sinds 1904 al een vaste boekenprijs. Dat wil zeggen dat de uitgever van een boek een prijs vaststelt, waar alle verkopers zich aan hebben te houden. Er kan dus niet met boeken gestunt worden.
Deze initiatiefwet
geeft aan dit prijssysteem een vaste wettelijke basis. Tot nu toe was de
vaste boekenprijs een tijdelijke uitzonderingsbepaling op de
mededingingswetgeving, die zulke prijsafspraken eigenlijk verbiedt. Die
tijdelijke uitzonderingsbepaling verloopt op 1 januari 2005. Zonder wettelijke regeling zou de boekenprijs daarna dus vrij zijn. Deze wet - breed ondersteund door de boekenwereld - moet dat dus voorkomen. Dat is overigens wel een mijlpaal. In de Eerste Kamer werd deze middag een einde
gemaakt aan tientallen jaren discussiëren over de vaste boekenprijs. Wie er nu vanaf wil zal de wet moeten veranderen.
Wat overigens niet wegneemt dat ik namens de GroenLinks-fractie wel een
aantal bedenkingen naar voren heb gebracht. Achter de façade van de vaste
boekenprijs zie je in de boekenwereld immers grote
schaalvergrotingsprocessen en winstmaximalisatietendensen (kijk bijvoorbeeld naar het lot van uitgeverij Meulenhoff), die op termijn
de pluriformiteit van het boekenaanbod wel degelijk kunnen aantasten. De
vraag is of de vaste boekenprijs daar wel een voldoende wapen
tegen is. Wordt derhalve – zoals altijd – vervolgd. Voor mijn bijdrage zie: GL-politicus > eerste kamer > media en cultuur > 2004-10 CULTUUR - Wet op de vaste boekenprijs (plenair).doc
Er gebeurde vandaag nog meer. Collega Mirjam de Rijk nam afscheid van de GroenLinks-fractie en
de Eerste Kamer. Haar plaats werd ingenomen door Tof Thissen.
 
Links: Femke Halsema en Tof Thissen vlak voor de beëdiging van Tof in
de Eerste Kamer. Femke was in de Eerste Kamer aanwezig omdat zij één van
de initiatiefnemers is van het wetsvoorstel m.b.t. de vaste boekenprijs.
Rechts: Mirjam de Rijk (rechts op de foto) in gesprek met Hannie van
Leeuwen, het sociale gezicht van het CDA, tijdens de borrel ter
gelegenheid van het afscheid van Mirjam van de Eerste Kamer. Met ingang
van 1 november wordt zij directeur van de Stichting Natuur en Milieu. |
|
okt 9
|
Spektakelwedstrijd bij Diemen
Ben je er een keer niet bij, vliegen de vonken er vanaf. Thomas en ik
waren een weekendje in Friesland, dus de D4 moest het dit keer alleen met
Simon als leider doen. Het is tegen Diemen een ware thriller geworden: 0-
1, 1-1, 1-2, 2-2, 3-2, 3-3, 4-3, 5-3, 5-4, 6-4, en toen het ongelooflijke
6-5, 6-6 (in de laatste minuut). Simons hart heeft het bijna begeven.
Rinus scoorde vier keer, Lewis maakte er een, maar de gelijkmaker kwam
van David die alert de rebound benutte van een bal die van de lat terug
kwam. In de allerlaatste seconde raakte Rinus nog een keer het houtwerk -
een overwinning zou ook teveel van het goede zijn geweest.
|
|
okt 6
|
Optreden in de Arena
Vandaag stond ik in de Arena. De grasmat was er helaas net uit
verwijderd, en werd voor de 28e keer vervangen, de tribunes waren leeg.
Maar ik stond er. En wel in de Philips-zaal, waar ik een voordracht hield
op een conferentie georganiseerd door Square DMS (DMS = Document
management System), een ionformatiseringsbedrijf dat heel veel
woningcorporaties tot zijn klanten mag rekenen. Ik had ze gevraagd:
waarom willen jullie mij hebben als spreker, ik weet niks van
informatiesystemen. Maar ze wilden dat ik het verhaal vertelde van het
boek ‘Het woninkrijk der Bloemstraters’. In feite gaat dat over de vraag
wat moet je weten van bewoners om uberhaupt iets aan leefbaarheid te
kunnen doen. Dus hield ik deze ochtend in de Philips-zaal een pleidooi
voor een nieuwe revolutie in de ict. De eerste was de introductie van ict
ten dienste van de interne bedrijfsvoering, de werkprocessen. De tweede
moet nog komen: ict ten dienste van sociologische kennis van bewoners.
Zie mijn aantekeningen: journalist/publicist > lezingen > 2004-10-06
Arena – Square DMS bewonersinformatie.doc
De bijeenkomst werd geleid door Hans van Breukelen, keeper van het
Nederlands Elftal dat in 1988 Europees Kampioen werd. Hij deed dat
prachtig, Amerikaans bijna. De conferentie eindigde met een lange monoloog van de ex-international: de succeslessen van Hans van Breukelen, inclusief beelden van de finale van 1988,
met natuurlijk het magistrale doelpunt van Van Basten. Ik vroeg hem,
vertelde Van Breukelen, of hij het van te voren had bedacht. Antwoord van
Van Basten: Ách, ik was moe, dus ik dacht laat ik hem maar een hengst
geven.’ Waarna hij een power point plaatje liet zien met de filosofie van
Van Basten (en van Van Breukelen): Als je je klasse optimaal inzet, komt
het geluk naar je toe.’
Zo is het.
Hoewel...toen ik naar huis fietste, kwam ik langs een reclamebord waarin een
cabaret-voorstelling in De Kleine Comedie werd aangekondigd. De naam van
de caberetier is me niet bijgebleven, maar de titel van zijn programma zal ik nooit vergeten: GELUK IS GELUL MET EEN
K.
Links: De Arena wordt voorzien van de zoveelste grasmat. Rechts: het
publiek van vandaag.
Onder: De vier sprekers gebroederlijk naast elkaar op de tribune. V.l.n.r.: Ron Jansen, marketing manager Square DMS, Arthur Frieser, senior manager bij PricewaterhouseCoopers en ik zit naast de man die in de EK-finale van 1988 een strafschop veroorzaakte en .....stopte: Hans van Breukelen, tegenwoordig organisatie-adviseur.
|
|
okt 5
|
Eerste Kamer begint aan Euro Waterrichtlijn
Vandaag staat er niks op de agenda van de plenaire vergadering. Dat komt
een paar keer per jaar voor. Ik ben er wel vanwege een aan paar
commissievergaderingen. Ik doe het water in onze fractie en lever dus een
inbreng voor de behandeling van de implementatiewet voor de
Kaderrichtlijn Water. Dat is een ambitieuze richtlijn uit Brussel die er
op gericht is om het (grond- en rivier-)water in Europa overal in
principe in 2015 van goede kwaliteit te laten zijn. De normen zijn
daarbij behoorlijk hoog. Nederland had deze richtlijn al lang moeten
implementeren, maar aarzelt omdat de invoering grote gevolgen heeft voor
vooral de landbouw. Want juist de intensieve landbouw in ons land scheidt
allerhande stoffen aan die de kwaliteit van het water niet direct ten
goede komen, en als de richtlijn serieus genomen wordt moet daar dus hard
aan gewerkt worden. Een onderzoeksrapport van Alterra heeft berekend dat
er dan een flink aantal bedrijven failliet zullen gaan, waarna de hele
wetgevingsmachinerie vast is gelopen. Dus heeft Brussel de zogenaamde
ingebreke-stellings-procedure gestart: dat is eens trafprocedure tegen
landen die niet mee willen werken. Uiteindelijk is de zaak vlot getrokken
door een Ambitienotitie van de regering waarin gekozen wordt voor een
gefaseerde en pragmatische aanpak. Nederland neemt zich voor om de doelen
in 2027 te halen. Dat mag ook van Europa, maar dan moet je wel heel goede
argumenten hebben. Daarmee is de Tweede Kamer unaniem akkoord gegaan, en
nu is dus de Eerste Kamer aan de beurt. Mijn inbreng vindt je bij GL-
politicus > Eerste Kamer > Verkeer en Waterstaat > 2004-10 VW – Inbreng
kaderrichtlijn Water.doc. |
|
okt 2
|
GeuzenMiddenmeer D4 pakt verdiend punt
Het was vroeg, het veld was nat. Nieuwendam D4 was duidelijk beter
uitgeslapen en kreeg al in de eerste minuten een paar uitgelezen kansen.
Maar de Geuzen vochten terug. Jelle had met een fraaie kopbal uit een
corner een doelput verdiend, maar helaas vond hij de keeper op zijn weg.
Na zo'n tien minuten was het toch raak: Rimus brak door op rechts en
rondde overtuigend af: 1 - 0.
De Nieuwendammers lieten het er niet
bij zitten en scoorden na een klein verdedigend foutje met een fraaie
schuiver in de rechterhoek de gelijkmaker. Daarna leken ze door te
drukken, maar keeper Shaquille hield met een paar voortreffelijke
reddingen zijn doel schoon. Na 25 minuten verkeek hij zich echter door de
laagstaande zon op een lullig stuitertje: 1 - 2.
De Geuzen herpakten
zich echter op slag van rust, toen Jelle op links de ruimte zag, zich
alleen voor de keeper manoeuvreerde en beheerst scoorde: 2 - 2.
Na rust namen de Geuzen onmiddellijk het initiatief. De combinaties over
de linkervleugel met Lewis, Jelle, jan en Joaquim liepen ineens gesmeerd
en er ontstonden kleine kansjes. Maar de keeper van de Nieuwendammers
verstond zijn vak. Toch moest hij na vijf minuten de bal uit het net
halen toen Joaquim een foutieve terugspeelbal oppikte en de bal keurig
langs de keeper schoof. Even leek het mis te gaan toen de bal tegen de
paal terug het veld in ketste, maar Rinus was alert meegelopen en schoof
de bal onberispelijk in het leegstaande doel.
Er kwamen meer kansen voor de Geuzen, maar toch wisten ze hun overwicht
niet vast te houden. De Nieuwendammers begonnen op te komen en de greep
op het middenveld ging verloren. Max, David, Jan en Tycho kwamen steeds
verder onder druk te staan. Vijf minuten voor tijd slalomde de sterke
spits van de Nieuwendammers door de verdeding en verschalkte Shaquille:
3 - 3.
Daarmee stond een resultaat op het scorebord waarmee beide partijen
tevreden konden zijn. In de laatste minuten werd er niet meer gescoord.
Topscores GM: 1. Rinus 5; 2. Joaquim 2; 3. Jelle, Lewis, Dani (allen) 1.
|
|
okt 2
|
Kwart miljoen demonstranten tegen Balkenende
 
  |
|
