|
Via dit weblog wil ik u op de hoogte houden van columns die ik schrijf, van gebeurtenissen waar ik bij ben geweest, van zaken die mij opvallen, van meningen die in mij opwellen, of van andere persoonlijke wetenswaardigheden. Het kan van alles wat zijn en het is ook sterk afhankelijk van hoe druk ik het heb. Reageert u vooral, ik zorg ervoor dat het geplaatst wordt, mits het natuurlijk wel ergens op slaat.
Een waarschuwing: in de loop der jaren kunnen links gewijzigd zijn waardoor ze niet allemaal meer werken. Dat geldt ook voor teksten van artikelen die u via het weblog via een link van deze website zou kunnen halen. Wegens een conversie van word-documenten naar pdf-documenten werken dergelijke interne links in weblogberichten voor mei 2009 niet meer perfect. In dat geval kunt u de artikelen beter ophalen via de knoppen 'journalist/publicist' --> 'artikelen' of anders via de speciale knoppen van het betreffende tijdschrift waarin het werd geschreven.
Als u wilt reageren kunt u mij een e-mail sturen via info@josvdlans.nl
| |
februari 2007
|
feb 14
|
Hoe oppositie voeren?
Drie maanden na de verkiezingen is er dan eindelijk een kabinet dat een
regeerakkoord heeft gecomponeerd in een toonsoort die een stuk aangenamer
in de oren klinkt dan de kille taal die de eerste drie kabinetten-
Balkenende ten toon spreidde. Waar de vorige kabinetten in hun
hervormingsdrift vooral uit waren op confrontatie kiest het nieuwe
kabinet voor een dialoog met de samenleving. Dat klinkt nogal
polderachtig, maar ten opzichte van de Angelsaksische kilheid van het
vorige kabinet is het een verademing. Het is dan ook een beetje flauw om
dit kabinet meteen weg te zetten als een ploeg waar een weeïge
spruitjesgeur uit opstijgt. Alsof het spreken over gemeenschapszin en
samenleven een enkele reis inhoudt naar de duistere jaren vijftig. Was
het maar zo eenvoudig.
Gelukkig is dat ook niet de eerste reflex van de gemiddelde
GroenLinkser. Van alle oppositiepartijen reageert de achterban van
GroenLinks het meest positief op het regeerakkoord en het motto van dit
kabinet (zie: www.peil.nl) Het GroenLinkse rapportcijfer is, zoals
uit onderstaande grafieken - met dank aan David Rietveld - tabellen
blijkt, bijna hetzelfde als dat van de PvdA-achterban: een zeventje.
Tja, dat is dus niet makkelijk opoositievoeren. Natuurlijk het milieu kan
altijd een tandje radicaler, maar ja met Jacqueline Cramer als
milieuminister heb je geen slechte minister? Dat zal dus nog wel even
zoeken zijn. En ondertussen bij elk spoortje christen-fundamentalisme (als ik homo zou zijn zou ik niet eens getrouwd willen worden door iemand die daar niks
mee heeft, als elke gemeente maar de garantie geeft dat ik er kan
trouwen, maar dat terzijde) de alarmklok luiden.
|
|
feb 13
|
Even iets anders dan de senaat
Wat doet de Eerste Kamer? Nou niks, of in ieder geval erg weinig. Ik
grijp vandaag voor de tweede keer de gelegenheid aan om mij op dinsdag
met andere dingen bezig te houden dan mijn Eerste Kamer-werk. Wees
gerust, ik zet voor mij in voor de partij, als tijdelijk hoofdredacteur
van het GroenLinks-Magazine vervang ik vanaf 1 januari Erica Meijers die
een paar maanden nodig heeft om haar proefschrift af te schrijven. Dat
doe ik voor één dag per week, maar in werkelijkheid kost het natuurlijk
veel meer tijd. Die vind ik vandaag door lekker uit Den Haag weg te
blijven en gewoon een leuke aflevering te maken van het GroenLinks
Magazine. En geloof me: een leuk blad maken is veel leuker dan een dag in
de groene bankjes van de senaat hangen.
|
|
feb 12
|
De nieuwe volkshuisvestingspolitiek
 Eensgezind stonden de coalitiepartners Staf Depla (PvdA, foto onder rechts) en Bas-Jan
vcan Bochove (CDA) naast elkaar vanavond in LUX, het politiek culturele
centrum in Nijmegen, waar een discussie plaats vond over de politieke
toekomst van de woningcorporaties. Tussen de beide politici en twee
corpodirecteur was aan mij, samen met hoogleraar George de Kam (foto onder, midden)de rol
weggelegd als expert, en commentaarmaker. Dus nu eens niet als politicus.
Misschien wel om alvast een beetje te wennen aan mijn post-politieke
bestaan dat in juni aanvangt. Het beviel prima, kan ik melden.
 Hoe het ook zij, de nieuwe coalitie gaat het anders aanpakken dan de
vorige coalitie. Ze gaan in streng overleg om gemeenten en corporaties
tot grotere prestaties en inspanningen te brengen. Dus niet meteen heffen
of graaien in de vermogens, eerst is de sector zelf aan zet. Maar
ondertussen moet de nieuwe volkshuisvestingsminister wel gemeenten en
corporaties toespreken, moet het toezicht beter, moet er gewoon van alles
gebeuren. Kortom, de neiging tot centralisme en de noodzaak van
regionalisatie zullen ook de komende jaren de toon zetten. Het is aan de
corporaties om met goede initiatieven te komen. En dat is helaas niet de
sterkste kant van de corporatiewereld. Ze zijn goed in eigen omgeving,
maar slecht met zijn allen. En de vraag is of dit polderkabinet potten
met hen kan breken. Laten we het hopen.
De organisatie doet verslag van de avond op de site Ruimte in Lux |
|
feb 5
|
GL-congres en EK-kandidatenlijst
Hoe was het GroenLinks-congres? Iedereen stelt me die vraag en keer op
keer sla ik mijn ogen neder. Ik zat in Italie, op een hoge piste in de
zon. Ik was er graag bij geweest in Utrecht, maar ergens in het najaar
besloot de leiding van GroenLinks het congres een week naar voren te
plaatsen. De datum was 3 februari, en werd toen 27 januari. Omdat op dat
moment ook de organisatie aan de orde was van een (korte) skivakantie die
ik jaarlijks met middelbare schoolvrienden onderneem, heb ik toen
onmiddellijk alles geboekt voor de week na het congres. Tja, en toen dat
alles zonder annuleringsverzekering rond was, schoof de partijleiding het
naar voren gehaalde congres weer naar achteren. Daarom was ik er niet.
Mijn afgwezigheid had dus niets te maken met mijn kritische
uitlatingen over het snelle afhaken van GroenLinks bij de
kabinetsformatie. (Zie dit weblog: 21 december.) Ik had die zonodig op
het congres nog eens herhaald, want ik ben nog steeds niet overtuigd door
de tegenargumenten. Integendeel zelfs.
Overigens heb ik sinds mijn optreden in Buitenhof in december wel
tien journalisten van me af moeten houden die hun notitieblok graag vol
wilden schrijven met kritiek op Femke Halsema. De Volkskrant bleef maar
aandringen, 2Vandaag, Trouw, ik zal de pers niet snel van aasgiergedrag
beschuldigen, maar nu kon ik het gevoel niet echt onderdrukken.
Op deze wijze wordt het nagenoeg onmogelijk om zakelijk en op
argumenten te discussieren. Ik ben blij dat ik het bij mijn zorgvuldig
geformuleerd optreden bij Buitenhof gelaten heb. Collega-
europarlemenntarier Joost Lagendijk is er wel op ingegaan, en je ziet
dat het dan meteen escaleert. Je praat een kwartier, en alleen de
oneliners en terloopse opmerkingen halen de krant. Niet de analyse.
Maar goed, op het congres is wel een mede door mijzelf
ondertekende motie aangenomen die de partij in staat moet stellen om in
eigen kring nog eens uitvoerig over dit alles te gaan discussieren. Dat
kan geen kwaad lijkt me. Moeten we de pers misschien voor de verandering
maar eens buiten houden.
Verder koos het congres de nieuwe Eerstekamerlijst, waar ik – voor degene
die het nog niet weet – niet op kom te staan, omdat ik twee termijnen wel
mooi genoeg vind. Het is een prima lijst geworden: 1. collega Tof
Thissen; 2. Britta Böhler; 3. Tineke Strik; 4 Yolan Koster; 5. Herman
Meijer en 6. collega Goos Minderman. Leo Platvoet, die ziich wel
kandidaat had gesteld, heeft het niet gehaald. Ik heb daar ambivalente
gevoelens over. Aan de ene kant ging hij op voor de derde termijn, en dat
vind ik voor een Eerste Kamerlidmaatschap wel erg lang, het pluche kleeft
dan wel heel erg. Dus in dat opzicht is het goed dat anderen de kans
krijgen. Aan de andere kant staat Leo ook voor een stroming in de partij
die in toenemende mate gemarginaliseerd wordt. Noem ze klassiek-links of
solidariteit-links of hoe dan ook, feit is dat ze kritisch zijn op de
nieuwlichterij binnen GroenLinks en zonder veel debat van het podium
afgewerkt worden. Ik heb daar – hoewel ik in de meeste gevallen niet met
deze critici eens ben - geen goed gevoel bij, niet in de laatste plaats
omdat ik GroenLinks juist altijd heb gezien als de interessant verbinding
tussen oude tradities en nieuwlichterij. Die verbinding lijkt steeds meer
zoek te raken. Ik weet niet of de partij daar zoveel beter en
aantrekkelijker van wordt.
|
|
|
