Zeer geachte Jos van der Lans,

Ik heb met veel interesse uw boek Ontregelen gelezen. Ik wil graag een opmerking maken over het begrip 'de professional' dat zo centraal staat in uw analyse. In de hele ontwikkeling die u beschrijft, blijft 'de professional' een constante. Dat is vreemd. De professional die in de jaren zestig met veel aanzien en gezag in het hart van de organisatie stond, zou dezelfde zijn als de professional die anno 2008 zich (gedwongen) heeft teruggetrokken naar de periferie van de organisaties. Debet daaraan zijn de steeds mondiger burger, de managers die met de groei van de organisaties in grote getale hun intrede deden in de publieke en die de taal van de markt meenamen verworven in specialistische managementopleidingen. Ik hoop het zo goed samen te vatten.
Ik zou daar een stelling tegenover willen plaatsen die ik met net zoveel en net zo, op het eerste gezicht overtuigende, argumenten kan staven. Die stelling is dat de professional van 2008 niet het sláchtoffer is van de door u genoemde ontwikkelingen, maar het prodúct. Evenzogoed als de manager een specialist geworden is in het managen, het doet er niet toe van wat, is de professional van nu het product van steeds verder voortschrijdende specialisering in de publieke organisaties. Voordat ik u met allerlei termen uit de organisatiewetenschap mijn analyse van de ontwikkeling van de organisaties in de publieke sector ga geven, en daarmee het onheil over mij afroep om als zo'n vervloekte management-professional afgeschilderd te worden, wil ik u graag een verhaal vertellen.

Wie het hele - zeer interessante - verhaal wil lezen, moet hier klikken.

Woningcorporaties kunnen ook in de toekomst van eminent belang blijven voor de Nederlandse volkshuisvesting. Maar dan moeten ze zich niet te veel loszingen van hun publieke kerntaken (''), moeten hun te leveren prestaties beter worden genormeerd en dient hun positie stevig te worden verankerd in een niet-vrijblijvende overleg- en toezichtsstructuur, waarin huurders een belangrijke positie krijgen. Daarover bleek grote eensgezindheid op het Woonbondsymposium 'Investeren in stenen of in mensen?' op 23 mei in Ede.

In het ochtendgedeelte waren er inleidingen van emeritus-hoogleraar Hugo Priemus, Woonbondbeleidsmedewerker René van Genugten en Centraal Fondsdirecteur Jan van der Moolen. Cultuurfilosoof en publicist Jos van der Lans besloot het ochtendgedeelte met een provocerende column. 'Ik vind dat woningcorporaties nog machtiger mogen worden dan ze al zijn. Laat ze echte handelaren in staatszaken worden. Maar dan moeten ze echte, effectieve countervailing powers in hun eigen organisaties durven toe te laten. Dan moet er iemand een spaak in de wielen kunnen steken, dan moeten bestuurders een nederlaag kunnen lijden.' Klik hier om zijn volledige column te lezen.

Het debat met de Tweede Kamerleden Bas Jan van Bochove (CDA) en Ineke van Gent (GroenLinks) leverde weinig politiek vuurwerk op, al daagde Ineke van Gent de zaal uit met haar standpunt dat corporaties wat haar betreft echte emancipatiemachines mogen worden, met een zeer uitgebreid maatschappelijk takenpakket. Bas Jan van Bochove haalde uit naar de bemoeizucht van de Europese Unie. 'Blijf met je vingers van ons corporatiebestel af en hou op met zeuren.'

Klik hier voor meer informatie over de woonbond.

4

Kan de Kamer, op grond van uw toezegging in de Eerste Kamer (antwoord aan Van der Lans) binnenkort voorstellen verwachten om systematisch onderzoek mogelijk te maken dat nauwkeurig en concreet inzicht biedt in de activiteiten en verworven rechten van partijen op de grondmarkt en de grondposities die deze inmiddels in Nederland hebben ingenomen?

In het debat op 22 mei 2007 met de Eerste Kamer over de Grondexploitatiewet heb ik een verkenning toegezegd naar verbetering van het inzicht in bestaande grondposities, uitgaande van beschikbare informatie en zonder dat (grote) verzwaring van administratieve lasten optreedt. Doel daarbij is de transparantie van grondtransacties te vergroten. Toegezegd is in mei 2008 hierover een brief aan de Eerste Kamer te verzenden. Volgens de huidige verwachtingen kan deze brief inderdaad in mei a.s. aan de Eerste Kamer en in afschrift aan de Tweede Kamer worden verzonden.
Het door mij toegezegde grondpositieonderzoek heeft daarmede een minder vergaande strekking dan thans door uw commissie bij vraag 4 wordt verwoord.